Το τραγούδι μας

"Μπήκες νύχτα στο τραρδί μου"
Στίχοι: Νίκος Παλαμήδης
Μουσική: Παντελής Παλαμήδης
Ενορχήστρωση: Pierre Allard
Τραγούδι: Κώστας Παλαμήδης

Δαγκωματιές

1
Ο Πάγκαλος ΄έδωσε τέλος
δεν θά’ναι στη Βουλή η γκιόσα,
γλύτωσε και ο Βενιζέλος
απ’ τη φαρμακερή του γλώσσα.
2
Κανένα κόμμα δεν θα πάρει
πλειοψηφία στη Βουλή,
το πήραν όλα τους χαμπάρι
κι έχουν αλλάξει το βιολί.
3
Στην άκρη και κουίζ και γρίφους
πάει ο Βαγγέλης για Αρχή,
το Βενιζέλος φέρνει ψήφους
θυμίζει μι’ άλλη εποχή.
4
Τι ψάχνει να’ βρει ο Κουβέλης
στο χώρο της αριστεράς;
Αν θέλει να ’ναι ο Νταβέλης
θα πάθει πλήγμα συμφοράς.
5
Η οικογένεια Μητσοτάκη
ήταν παλιά βενιζελική,
τη βλέπω τώρα με μεράκι
να επιστρέφει πάλι εκεί.

συνέχεια

Πεζά και έμμετρα

ΠΑΣΧΑ ΕΛΛΗΝΩΝ

Η Ελλάδα βρισκόταν σε κατάσταση οικονομικής κρίσης, στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, από την κακή διαχείριση των κομμάτων του καπιταλιστικού συστήματος. Και για να μην πέσει στο γκρεμό έσπευσαν οι εταίροι της να τη σώσουν. Η βοήθεια βέβαια δεν ήταν δωρεάν, αλλά αντίθετα κερδοσκοπική. Τοκογλυφικό το δάνειο, μακροχρόνια οικονομική υποχρέωση της χώρας σε λιτότητα, φορομπηχτική πολιτική των κυβερνήσεων, μείωση μισθών και συντάξεων, δηλαδή απομύζηση των λαϊκών στρωμάτων και καταδίκη τους, στη μιζέρια και στην αθλιότητα...

συνέχεια

Στίχοι για μελοποίηση

ΜΗΝΥΜΑ

Αν μαζί μου περπατήσεις στη ζωή
και η μοίρα μας το θέλει και το γράφει,
η χαρά ποτέ δεν θα φυλλορροεί
θά’ναι οι μέρες μας κι οι νύχτες μας χρυσάφι.

Αν σκεφτείς με λογική και πεις το ναι
και δεθείς με το στεφάνι στο πλευρό μου
και δεν πάρεις στα ψηλά τον αμανέ
το πιο όμορφο θα γίνεις όνειρό μου.

Αν υπάρξουν γεγονότα, ταραχές
και μας βρουν αναποδιές και δεν λυγίσεις,
να το ξέρεις έχω λόγο και αρχές
δεν θα δώσω αφορμή να με μισήσεις.

Έχεις χρόνο και καιρό να τα σκεφτείς
όσα σού ’γραψα κι από καρδιάς σου είπα,
κι αν απόφαση το πάρεις για να’ ρθείς
μην αργείς, έλα την πόρτα μου και χτύπα.

συνέχεια

Μετανάστες (Χρονικό)

Δημήτρης Ρήγας ήταν ένα από τα γνωστότερα μέλη της ελληνικής παροικίας Βενεζουέλας. Άριστος οικογενειάρχης, έντιμος στις εμπορικές του συναλλαγές, έδινε πάντοτε το «παρών» του στις κοινοτικές σχέσεις και ανάγκες των συμπατριωτών του. Χρόνια πολλά στη χώρα του Σιμόν Μπολίβαρ, πάλεψε μαζί με τον αδερφό του, Γιάννη, για την οικονομική του άνοδο και ανεξαρτησία, για την λύση των προβλημάτων του, για την επιτυχία του ονείρου της επιστροφής στο πάτριο έδαφος. Όλα με το μέτρο της λογικής, όλα με την δουλειά, την υπομονή και την πίστη στο αύριο, στην αποκατάσταση των παιδιών του και για τα ήρεμα γηρατειά - ο απολογισμός για τον κάθε μετανάστη μετριέται με δολάρια -. Το μήνυμά του προς τους Έλληνες ήταν το εξής:
- Στη Βενεζουέλα, όποιος δεν θέλει, δεν κάνει χρήματα. Όποιος έχει το μυαλό πάνω από το κεφάλι, δεν προκόβει, δεν επιστρέφει στην Ελλάδα...

συνέχεια

Ταξικός σατιρικός διάλογος

ΠΑΣΧΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΑΣ

Αφεντικό:
Πάσχα τρανό της εργατιάς θα κάνουμε εφέτος
πήρα τα αποθέματα στην τράπεζα και σκέτος
απόμεινα από ευρώ τίποτα να μη λείψει
τη μέρα να περάσουμε με γέλιο κι όχι θλίψη.
Πήρα κατσίκια και αρνιά να ψήσουμε στη σούβλα
οι ψησταριές θα γίνουνε με της πυράς τα τούβλα,
στο χώρο έξω της αυλής πού ’χει μεγάλη άπλα
τραπέζια οικογενειακά, καθίσματα για ξάπλα.
Κόκκινα αβγά και για ποτό ρετσίνα, κοκκινέλι
το γλέντι μας τρικούβερτο η μέρα αυτή το θέλει.

συνέχεια

Λυρική ποίηση

ΠΑΣΧΑ
Στις εκκλησιές χτυπούν καμπάνες
στις σούβλες ψήνονται αρνιά,
κόκκινα αβγά βάψαν οι μάνες
και στολισμένη η γειτονιά.
Στήσαν γερό χορό τα νιάτα
σήμερα τάφος στους καημούς,
ρουμπίνι τρέχει απ’ την κανάτα
το κοκκινέλι στους λαιμούς.
Χριστός Ανέστη όλοι κράζουν
ζει η ελπίδα στις καρδιές,
τα σύννεφα που μας σκεπάζουν
θα φύγουν κι οι αναποδιές.
Αυτή τη γη τη λένε Ελλάδα
εδώ υπάρχει λεβεντιά,
όλα χαρά και ομορφάδα
και βασιλεύει η αρχοντιά.

συνέχεια

Οι φίλοι γράφουνε

Πασχαλινό Μήνυμα

Γράφει ο Πολίτης Βάιος Φασούλας

Είναι γνωστό πώς οι διάφοροι «ταγοί», ρασοφόροι και μη, συνειδητά, κάθε χρόνο και γιορτή αναμεταδίδουν τα μαγνητοφωνημένα –κατεψυγμένα, άψυχα και ψεύτικα μηνύματά τους. Λοιπόν, στα πλαίσια των εορτών της Λαμπρής του 1994, (τώρα 2011 για τον κάθε Έλληνα, που αγαπά και σκέφτεται τον συνάνθρωπό του, αυτές οι μέρες του δίνουν τη δυνατότητα να το δείξει. Έτσι ο γράφων σκέφτηκε, αντί για ένα άλλο μήνυμα, να στείλει το «Χριστός Ανέστη» και μ’ αυτό να ευχηθεί στους απανταχού Έλληνες:

«Χριστός Ανέστη αδελφοί!
Με τούτη την Ανάσταση και η ζωή κι αυτή να Αναστηθεί!»

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ Α Ν Ε Σ Τ Η

«Χριστός Ανέστη» Χριστιανοί, πάλι θ’ ακουστεί
από απλά ανθρωπάκια, ετούτου τ’ αστεριού
Αλλού σιγά, για ν’ αποφύγουνε το μάτι του Θεού
κι αλλού πιο δυνατά για ν’ ακουστεί η οργή του λαού

Λέξεις σοφές σαν κύματα θα ’ρθουν στα χείλη μας
και στην καρδιά και άσπιλη ψυχή μας
Πολλοί θα δώσουν το παρών, θα γίνουν σταυροφόροι
και το σταυρό πάλι θα σκώσουνε, μαζί και το δικό τους

Μέσα σ’ αυτούς, κάποιοι από συνήθεια, γιατί έχουν βαρεθεί
όλους τους μεγαλόστομους τους χρυσορασοφόρους
Άλλοι γιατί πιστεύουνε κι όλα τα υπομένουν
κι άλλοι που καρτερούν Ανάσταση μ’ ανθρώπινη μορφή

Να αναστήσουνε μαζί με το Χριστό και τούτη τη ζωή
που έγινε ένα ανάθεμα και δύσβατο στρατί
Κι άλλοι που έχουν παράπονα, πολλά ερωτηματικά:
Πώς, τάχα να ξεχάστηκαν; Κι όχι μονάχα οι Χριστιανοί!

συνέχεια