ΜΙΖΕΣ

 

Μίζες, μίζες, μίζες, μίζες

σ’ όλα τα γραφεία τους,

βάλτε σε χρυσές κορνίζες

τη φωτογραφία τους.

 

Να θυμόμαστε οι δούλοι

όπου γης στα πέρατα,

πως μας τρώνε το μεδούλι

κάποια μαύρα τέρατα.

 

Και απόφαση να πάρει

πια η άδεια γκλάβα μας,

πως μας γδέρνουν το τομάρι

κι όλα γύρω μπλάβα μας.

 

Και στης κάλπης τούτη ώρα

να τους αψηφήσουμε,

να τους κόψουμε τη φόρα

και να τους μαυρίσουμε!