ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ

 

Χιλιάδες στράτησα

ανηφοριές και κατηφόρια

ενάντια στα θεριά,

ντουφέκι κράτησα

γερός και μ’ ανημπόρια

για φως και ξαστεριά.

 

Δουλειά σαν μέλισσα

ιδρώτας κι αίμα σαν ποτάμι

να κάνω προκοπή,

ποτέ δεν θέλησα

να καβαλήσω το καλάμι

να γίνω αστραπή.

 

Τιμές δεν γνώρισα

η κάθε μάχη μου μια ήττα

σεισμός και χαλασμός,

ούτε απόρησα

που στεφανώσανε τα βλίτα

ουκ έστιν αριθμός.

 

Κομπάρσος πέρασα

χωρίς να παίξω πρώτο ρόλο

στο πάλκο της ζωής,

στο τέλος γέρασα

με το εγώ μου φλογοβόλο

μέχρι στερνής πνοής!

 

 

 

 

 

 

ΛΕΧΡΙΤΕΣ

 

Με μια κιθάρα

όλα κουνάμε,

κάνουμε τούμπες

χοροπηδάμε,

και με φανφάρα

με δίχως τσίπα

λέμε αρλούμπες

στη μαύρη τρύπα.

 

Ένα μπουλούκι

χειροκροτάει

σαν λυσσασμένο

με δίχως σκέψη,

μέσα στο λούκι

στο χάος πάει

κυνηγημένο

ώσπου να ρέψει.

 

Είμαστε αρτίστες

της σαχλαμάρας

και του γελοίου

που μας ταιριάζει,

σ’ όλες τις πίστες

σάρες και μάρες

του ίδιου πλοίου

π’ όλο βουλιάζει.