|
ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ,
ΤΣΑΒΕΣ
ΚΑΙ ΓΙΑΝΚΙΔΕΣ
|
ΕΡΓΑΤΗΣ: |
Αφεντικό,
νά’σαι καλά, το
ξέρεις σε αγαπάω,
σαν άνθρωπο,
σαν φίλο μου,
σε θέλω και σε
πάω,
όμως η λέξη
``αφεντικό`` στα
νεύρα με πειράζει,
θυμίζει
μωαμεθανούς
και σε μπελά
με βάζει,
φωνάζω, επαναστατώ,
δεν πρέπει να
υπάρχει,
εγώ θέλω
ισότητα, σοσιαλισμός
να Αρχει.
Γύρισα από
τις διακοπές
στο όμορφο Καράκας
που κλέβουν
και τα μάτια
σου αν είσαι
λίγο βλάκας,
αρρώστησα
από δάγκειο
και πήγα να πεθάνω,
πως γλύτωσα
απίστευτο και
το σταυρό μου
κάνω.
Ενα κουνούπι
τρομερό που
έχει άσπρα πόδια
κι όποιους
τσιμπήσει χάνονται
και άνθρωποι
και βόδια
με έριξε
ανήμπορο για
μέρες στο κρεβάτι
να μη μπορώ
για φαγητό, ούτε
να κλείσω μάτι.
|
|
ΑΦΕΝΤΙΚΟ: |
Σκλάβε
μου καλωσόρισες,
σε είχα επιθυμήσει,
μου
έλλειψε η κουβέντα
μας, η γνώμη σου
και η κρίση,
πές
μου τι γίνεται
εκεί πως πάει
αυτή η χώρα,
λένε
πως πάει χάθηκε
την πήρε η κατηφόρα,
τον
Τσάβες δεν τον
θέλουνε και
πάσχουν να τον
ρίξουν,
το
δρόμο για τους
πλούσιους και
πάλι να ανοίξουν.
|
|
ΕΡΓΑΤΗΣ: |
Τα ψέμματα
ασύστολα και
οι κραυγές τους
λάθος,
τον έχει
η φτώχεια σαν
Θεό, τον αγαπά
με πάθος,
είναι κι
εκεί όπως παντού
το ίδιο σκυλολόϊ
που θέλει
ανισότητα και
του σκασμού
να τρώει.
Είναι και
ο πρωτόπαπας
που πάει και
για Πάπας,
κωθώνι απ’
τα χειρότερα,
ηλίθιος και
μάπας,
για το δικό
του μάχεται
και τ’ όνομά του
Πόρρα,
τρομάρα
στα πατζάκια
του και στα βρακιά
του μπόρα,
είναι η κλίκα
η παλιά, τζάκια
και πλουτοκράτες,
γερόντια
της αριστεράς
και σοσιαλδημοκράτες,
πάει τους
πήρε ο διάβολος
δεν βλέπουν
άσπρη μέρα
ο τόπος ξεκαθάρισε
από βρωμιά και
λέρα.
|
|
ΑΦΕΝΤΙΚΟ: |
Και
το μεγάλο αφεντικό,
ο Μπούς τι μολογάει;
θα
στείλει εκεί
στρατεύματα
τον Τσάβες για
να φάει;
Θα
τον αρπάξει
από τ’ αφτί σαν
τον Σαντάμ και
άλλους
η θα
αφήσει την Αρχή
σε σάς τους κανιβάλους;
Η χώρα
έχει πετρέλαιο,
χρυσάφι, ατσάλι,
πλούτη,
δεν
θα ριχτεί στη
θάλασσα να κάνει
μακροβούτι;
|
|
ΕΡΓΑΤΗΣ: |
Αυτό είναι
το όνειρο όλης
της αλητείας,
του ρεμπελιού,
της αρπαγής
και της πλουτοκρατίας,
το τι θα γίνει
δεν μπορώ εγώ
να το προβλέψω,
της κλίκας
την επιστροφή
δεν θέλω να πιστέψω.
Ο Τσάβες
έχει το λαό και
το στρατό μαζί
του
και βάζει
όσο χρειάζεται
νεράκι στο κρασί
του,
δεν είναι
ένας δικτάτορας,
είν’ έξυπνος
κι ατσίδα
και έχει
για σημαία του
το δίκιο, την
πατρίδα.
Αν γίνει
εμφύλιος πόλεμος
κι επέμβαση
των ξένων,
τότε κι αυτός
μπορεί να μπεί
στο χώρο των
χαμένων.
Ομως προετοιμάζεται,
το έχει στο μυαλό
του
το πως μπορεί
απ’ τους κακούς
να βρεί το διαβολό
του.
|
|
ΑΦΕΝΤΙΚΟ: |
Αντε
λοιπόν , καλή
χρονιά, σου εύχομαι
υγεία,
μαζί
σου νά’ ναι ο Θεός,
Χριστός και
Παναγία,
σαν
σκλάβο σε χρειάζομαι,
σαν φίλο σε αντέχω
και
σχέδια για το
μέλλον σου πολλά
στο νού μου έχω.
Τα
όσα λές είναι
σωστά, όμως δεν
με συμφέρει,
θέλω
να έχω πάντοτε
εγώ το πάνω χέρι,
η λέξη
σου ``αφεντικό``
στα ύψη με ανεβάζει,
αντίθετα
η ισότητα με
δέρνει σαν χαλάζι.
Αρέσκομαι
να φαίνομαι
νά’ μαι γιομάτος
χρήμα
και
νιώθω το σοσιαλισμό
σαν άδικο και
κρίμα.
Τόκα
το χέρι
σκλάβε μου
και στη δουλειά
σου σύρε
και
όσα μού’ πες τρομερά
ο άνεμος τα πήρε…
|
|
